Вопросы для письменного рассуждения

— Чем для вас пахнет детство? Детство как шоколад-сладкое, проходит, а потом хочешь еще. Каждый раз когда говорят про детство я думаю о сладком, которое заставляет улыбаться.  — В чем вам видится смысл жизни? Люди думают что жизнь это боль, но жизнь становится трагедией для тех кто не любит жизнь. Если жизнь создана, значит она имеет смысл, смысл жить. … More Вопросы для письменного рассуждения

Նա…

Շատ բան փոխվեց: Գուցե մի քանի օրում, գուցե` ժամում, իսկ գուցե՞ րոպեները ամեն բան փոխեցին: Ասում են` ներշնչանքը շատ բան է փոխում մեր մեջ և ճիշտ են ասում: Անգամ շատ սուր ցավերը հնարավոր է բուժվեն, երբ պայքարել գիտես, երբ գիտես հավատալ ինքդ քեզ: Ծնողի հանդեպ ունեցած սերը և ինքդ քո նկատմամբ ունեցած հավատը միակ դեղամիջոցներն են … More Նա…

Ես ինքս իմ մեջ…

Երբեմն պետք է ազատություն տալ մտքերին, գրել իրականի և անիրականի մասին…Գրելը, ոչ թե տաղանդ համարել, այլ գրել հանգստության համար ու վայելել հանգստության մի քանի րոպեն: Դռների տարբեր կողմերում տարբեր մարդիկ են, տարբեր աշխարհներ, տարբեր զգացմունքներ ու տարբեր ժպիտներ են: Դա գիտեն բոլորը, բայց արդյո՞ք գիտեն, արդյո՞ք հասկանում են այդ աշխարհների իրական տարբերությունը: Դրսից մարդիկ ծիծաղում … More Ես ինքս իմ մեջ…

Ես ժպիտ եմ ուզում, էն ժպիտից…

Գիշերային խավարի մեջ ոչ մի աստղ չէր երևում: Փորձում էի երկնքում աստղ փնտրել, բայց չկար, այնպես, ինչպես, որ դու չկաս: Անհասանելի էր ինձ համար, այնպես, ինչպես անհասանելի ենք ես և դու իրար համար: Ես տխուր եմ, բայց անընդհատ կրկնելով չեմ թեթևանա, փոխարենն ավելի կխորանա ու կխորտակվեմ տխրությանս մեջ: Կարոտիցս է կամ՝ վախիցս: Դու չես վախենում … More Ես ժպիտ եմ ուզում, էն ժպիտից…

Խառը մտքեր

Շատ անգամ, երբ ես սկսում եմ գրել, չեմ էլ մտածում` ինչի մասին եմ գրելու. թուղթը վերցնում եմ ու գնումա մի քանի թերթանոց անհեթեթ կամ իմաստավոր պատմություններս: Ու միշտ ասում են, որ շատ խառն եմ գրում, ինձ պես խառն եմ գրում, ու ինձ հասկանալը շատ դժվար է, բայց որ հասկանում են, էնպես լավ են հասկանում, որ … More Խառը մտքեր

Թբիլիսյան․․․

Մայիս ամիսս սկսեցի Վրաստանում ու ավարտեցի նորից Վրաստանում, չհաշված, որ հունիսի երկու օրն էլ այնտեղ էի: Վրաստանից ինչքան էլ խոսեմ, հաստատ չեմ վերջացնի: Ամեն անգամ ձեռք եմ բերում նոր ընկերներ, նոր շրջապատ, տարբեր ուսուցչուհիների հետ եմ գնում ճամփորդությունների ու ամեն անգամ մի ուրիշ զգացում է ինձ մոտ, ամեն անգամ ուրիշ աչքերով եմ նայում են ամեն … More Թբիլիսյան․․․

Վախից վախեցողը

Ինչու է կյանքը այսքան՝ լացելու աստիճան «ծիծաղելի» թվում: Ինչպե՞ս սկսեմ, որ դուք էլ հասկանաք, թե ինչ եմ ուզում ասել: Ախր ես ինքս չգիտեմ՝ ինչ եմ ուզում: Մի կոճակ եմ ուզում՝ հա, հա մի կոճակ, որը կսեղմեմ ու ետ կբերեմ ժամանակը, որտեղ ես երջանիկ էի, անհոգ, առանց քեզ ու մարդկանց: Կյանքում լավագույն ձեռքբերումն ինքնատիպ մնալն է: … More Վախից վախեցողը